Ποίημα¨ΓΕΦΥΡΕΣ"της Χρυσοβαλάντου Τσιρώνη (Βάλη Τσιρώνη)(νομικός (εισαγγελέας), ιατρός (σπουδασε ιατρική στην Αθήνα και Νομική στο Χάρβαρβτ),ποιήτρια,Διευθύντρια λογοτεχνικού περιοδικού"ΒΙΒΛΙΑΚΟΝ"κ"ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ",Μέλος διεθνούς εταιρείας Κριτικών Λογοτεχνίας(υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι),Προεδρος Διεθνους Κεντρου Ποιησης (με έδρα στο Παρισι),Υπεύθυνη ηλεκτρονικής ύλης λογοτεχνικού περιοδικού "ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ", Αριστείο για το σύνολο του έργου της κ το άρτιο του χαρακτήρα της Ακαδημίας Αθηνών,ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ,ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΣΟΦΙΑΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ, ΒΡΑΒΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΟΥΡΑΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, το ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ για τυ ποητικό της έργο, το ΔΙΕΘΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ DON QUIXOTE METAL PRIZE FOR LITERATURE, το ΔΙΕΘΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΟΛΣΤΟΙ κλπ)
ΓΕΦΥΡΕΣ
Να φυλάξεις την πρόσχωση του κόσμου εντός σου
μια κάτοψη πληθυντική σε λαχτάρες και σχήματα
όπως τώρα ο αβάσταχτος θρίαμβος των βλεμμάτων
στα ορυχεία των διαστάσεων
φυλάει το ζωφιακό του χρόνου
πυρπολημένο την ύπαρξη
-θα πρόκειται ασφαλώς για εμπρησμό των συναισθήσεων
γιομίσαμε από δαύτες βλέπεις-
μια σκέψη τόσο υλική
που αναστηλώνει την πραγματικότητα
σε βουλιαγμένα παράθυρα εικόνων
στην παγωνιά του ανύπαρκτου.
Κι οι γέφυρες που έταζες
κολλημένες στο παράλογο
περιπολούν το κενό εντός τους
μεταποιώντας το τροπικό του μετεωρισμού τους
σε λυγισμένους ψιθυρους
με πιστώσεις σκοτεινιάς
με συσπειρωμένες σελήνες για μάτια
Δεν πρόκειται να συμφωνήσουν ποτέ
για τον κόσμο
που έγινε αναγγελία ανέμου
στο νιπτήρα των δρόμων τους...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου