ποιηματα του
απο το βιβλιο του ΑΔΗΛΩΝ ΟΨΙΣ, εκδ. ΛΩΤΟΣ 1993
του Παναγιωτη Δ. Στάμου
(γενν. Ελικωνας 1939, ποιητης, αντιμετωπισε κ ακομη δηλ σφοδρα φαινομενα λογοκλοπης του εργου του, ακομη κ τους τιτλους του εβουτηξαν, εξεδωσε ολα του τα βιβλια στις εκδοσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ πλην του ΑΔΗΛΩΝ ΟΨΙΣ, (γιατι αραγε ε?) τελειωσε τη Νομικη και τη Φιλοσοφικη Σχολη του πανεπιστημιου Αθηνας, καθηγητης στο Πανεπιστημιο της Γερμανιας στο, Βούπερταλ)
Κυριαρχος κατα βουληση
αισθησεων και ηδονων
πανοπλος εγκρατειας.
Στην ερημο συναντας θεους.
Να γιατι ο ποιητης ειναι ο κατεξοχιν μετοικος της ερημου.
Προκειται για τη γονιμοτερη
μετοικεσια.
Με μια εξαιρεση:
τις νυχτες μας
-‐---------‐‐------------------
Ο βιος γεννα αβιαστα τη βια
η βια ομως τικτει βιαιως το βιός:
οποιος στο βίο
χρησιμοποιει βία
αποκτα βιός.
Με ρωτησαν τί δουλειά θα ηθελα να κανω
απαντησα
ελεγκτης κυκλοφοριας
σε ονειροδρομιο,
-------------------
Οψις των αδηλων τα φαινομενα
Δεν βρισκω την Αριαδνη να μου δωσει μιτο.
Με ποιηματα προσπαθω να βγω απο το λαβυρινθο του μυαλου.
Αν γραψω ασχημα
υπαρχει ελπιδα να βγω.
Αν γραψω υπεροχα
τοσο πιο πολυ χανομαι.
