Ποίημα

"ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ"

του Χρυσόστομου Δούκα

(ποιητής, Δήμαρχος Αθηναίων, καθηγητής στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, επιμελητής του περιοδικού Operational Research)

ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ

Περιφέρεται σαν ξωτικό πουλί

τραυλίζει σα λατέρνα ρημαγμένες μελωδίες

απλώνει τη φτερούγα του στον άνεμο

τσαλαβουτά το ράμφος του στα ματωμένα αστέρια

και πολεμά να ζεσταθεί στου φεγγαριού τη στάχτη

Η μνήμη σπαράζει σα σκυλί ανυπότακτο

που το θάψαν στον κήπο μισοπεθαμένο

για δες, εκείνη είναι που κράζει μες τον υπνο των ενόχων

των ανυπάρκτων, των φαντασιοπλήκτων, των φυγάδων του νόμου

σε όσες υγρές ασφυξίες κι αν περιέχυσσε το άρωμα του

δεν υπήρξε ποτέ μέσα στο Δήμο 

δεν άνοιξε τα πόδια του στις προεκτάσεις της πόλης

δεν ανέτειλλε στα χρώματα της πόλης 

παρά δήλωσε μες την οχλαγωγία των παρόχων πως ήταν σύμβουλος 

κι όλοι σαν ακροβάτες μεθυσμένοι

το ίδιο ένοχοι

το ίδιο παραβάτες του νόμου

κλωθογυρίζανε χειροκροτώντας

Ανένδοτος

αδρά καθώς φαίνεται πληρωμένος από κάποιους 

να καταστρέψει ανενδοίαστα 

εκείνη.

Τον παρόπλισε αμαχητί

σαν τον τελευταίο φυγόδικο

πριν τινάξει το πέλμα του

στην ερημιά του βόθρου του.

Ποίημα

"ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΑ ΑΡΧΕΙΑ'

του Φώτη Μαρή

(ποιητής,(Άρτα, 21 Νοεμβρίου 1968) είναι Έλληνας καθηγητής διευθέτησης Ορεινών Υδάτων στο τμημα Πολιτικών Μηχανικών και Πρύτανης στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Ξανθης.Έχει διατελέσει Αντιπρύτανης Οικονομικών, Προγραμματισμού και Ανάπτυξης του ΔΠΘ το χρονικό διάστημα 2018-2023, ενώ υπηρετεί από το 2016 στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών (Τομέας Υδραυλικών Έργων) στην Ξάνθη.έλος του ΓΕΩΤΕΕ, της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διαχείριση των Υδάτινων Πόρων, της European Water Resources Association (EWRA) και της Ελληνικής Υδρολογικής Επιτροπής στην UNESCO)

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΑ ΑΡΧΕΙΑ

Σαν τους υποκριτές!...Έτσι κι αυτός κατέβασε

στο ίντερνετ τη φάτσα του

και μαιμουδίζει νομικές, πανεπιστήμια και αρλούμπες.

Οι ρόλοι ανεπαισθήτως αντιστράφηκαν 

Εκείνη αθέατη πλησίασε να μάθει αν διαρκώς εκύρτωσες τη γνώση

ήσουν ένα μετάλλευμα εκτός του μεταλλείου 

ποτέ δεν πάτησες την πόρτα

ποτέ τα αρχεία μας δεν έβοσκαν τέτοιο ζόφο ανυπάρκτου

σκίστηκε ο θόλος του κρανίου σου

και απέκτησες πτυχίο?

Στη θέση σου θα βόγγαγα στα αντηχεία του σύμπαντος 

για συγχώρεση

τί θυροκροτείς

η θυσία τελέστηκε

θα εκτιναχθεί

δεν θα κυλήσει σαν χείμαρρος να σε περιλούσει

ανασκολπισμένο θα σε βρούνε εμπρός στα τύμπανα

της πόρτας  μας

και το όνειρο σου απο την άλλη πλευρά άπρακτο

Άλλη φορά να μη σε νοιάζει

σε ποιά αειθαλή μουσεία 

έγινε ζηλώτρια 

γιατί παλίνδρομη θα αναχωρήσει προς τις ιαχές

Αυτός, ο ανώνυμος, μπας περασε

αφήνοντας το φάντασμά του?

Δεν υπάρχει στα αρχεία!