Ποίηση
"ΕΙΠΑΤΕ ΤΩ ΒΑΣΙΛΕΙ..."
της Χρυσοβαλάντου Τσιρώνη (Βάλη Τσιρώνη)
(εισαγγελέας, ιατρός (σπουδασε ιατρική στην Αθήνα και Νομική στο Χάρβαρβτ),ποιήτρια,Διευθύντρια λογοτεχνικού περιοδικού"ΒΙΒΛΙΑΚΟΝ"κ"ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ",Μέλος διεθνούς εταιρείας Κριτικών Λογοτεχνίας(υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι),Προεδρος Διεθνους Κεντρου Ποιησης (με έδρα στο Παρισι),Υπεύθυνη ηλεκτρονικής ύλης λογοτεχνικού περιοδικού "ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ", Αριστείο για το σύνολο του έργου της κ το άρτιο του χαρακτήρα της Ακαδημίας Αθηνών,ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ,ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΣΟΦΙΑΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ, ΒΡΑΒΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΟΥΡΑΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, το ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ για τυ ποητικό της έργο, το ΔΙΕΘΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ DON QUIXOTE METAL PRIZE FOR LITERATURE, το ΔΙΕΘΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΟΛΣΤΟΙ κλπ
Αναρριχώμενα τα βέβαια των γινατιών
δικαιώνουν
με επιχειρήματα
τη ζωή των ανταποδόσεων
θεωρώντας
πως καλοσύνες λαλέοντες μπορεί να υπάρξουν
νοηματικά ξεφλουδισμένες
στην όραση των πραγμάτων
ρητορικά συντομεύσιμες
τετοιες που τραβολογάνε την ύπαρξη στο φουρό του χρόνου
με ψαλιδισμένες προτεραιότητες.
«Είπατε τω βασιλήϊ, χαμαί πέσε δαίδαλος αυλή, ουκέτι Φοίβος έχει καλύβαν, ου μάντιδα δάφναν, ου παγάν λαλέουσαν, απέβλετο και λάλον ύδωρ» ***
Εν αναμονή!
-------
***«Πείτε στον βασιλιά, πως έπεσε κάτω το περίτεχνο οικοδόμημα. Ο Απόλλωνας δεν έχει πια καλύβα, ούτε μαντική δάφνη, ούτε πηγή που μιλάει. Το λαλίστατο νερό σώπασε». Αυτός ήτο ο τελευταίος χρησμός των Δελφών. Ο Ιουλιανός έστειλε τον Οριβάσιο να ρωτήσει για την τύχη της εκστρατείας του κατά των Περσών, λαμβάνοντας αυτόν το χρησμό, που σήμανε το τέλος της δόξας του μαντείου
