Ένα ποίημα του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου
με τίτλο "ΠΡΑΤΗΡΙΟ ΒΕΝΖΙΝΗΣ"
ΠΡΑΤΗΡΙΟ ΒΕΝΖΙΝΗΣ
Είμαι η έρημη ασφαλτοστρωμένη δημοσιά που αφήνεται
σα μεθυσμένη ανηφορίζοντας με τις μοτοσυκλέτες
αισθαντικό ολονύχτιο φως που αγρυπνά
σ΄ερημικό πρατήριο βενζίνης- γιατί βλέπω
τα ολόκλειστα αυτοκίνητα σαν παίρνουν τη στροφή
με τις σβηστές τους μηχανές, γιατί τα βλέπω
μες στο εκτυφλωτικό τους φως να σου ανάβουν
εξαισιαν υπερκόσμια μουσική - κι ακόμα, είμαι
το ξαφνικό μελάνιασμα στο καθαρό λουσμένο φως
η κλειδωμένη μου φωνή μέσα στα δάκτυλα
μέσα στο σώμα.
Κι εγώ μετεωρίζομαι σαν φλέβα
καλοκαιριού, σα να χω σβήσει όλα
τα φώτα μου και περιμένω ακόμα.
Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου
Ο Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, φιλολογικό ψευδώνυμο του Νικόλαου Αρσλάνογλου, είναι σημαντικός μεταπολεμικός Έλληνας ποιητής Μικρασιατικής καταγωγής.υπότροφος της αιγυπτιακής κυβερνήσεως στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου. Το 1966 πήρε το Diplôme Supérieur d'Études françaises (Sorbonne). Το 1966-1967 παρακολούθησε μαθήματα γαλλικής γλώσσας και γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Aix-en-Provence. Από το 1968 εργάζεται ως καθηγητής της γαλλικής γλώσσας και λογοτεχνίας σε φροντιστήρια ξενων γλωσσών στη Θεσσαλονίκη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου